18 maja 1957
(Sobota)
|
W Bukareszcie - stolicy Rumunii - na świat przychodzi Michael Cretu. Jego ojciec pracuje w Bukareszcie jako inżynier, zaś matka (z pochodzenia Austriaczka) jest ekonomistką. Należą do średniozamożnej, wykształconej rodziny.
|
|
1962
|
Pięcioletni Michael zaczyna grać na fortepianie. Goście odwiedzający dom Państwa Cretu są zdumieni talentem chłopca. Jednak mały Michael ma trochę dość nieustannych lekcji muzycznych i często udaje przed rodzicami, że ma bóle głowy i dzwoni mu w uszach. A wszystko to po to, by mieć chwilę wytchnienia.
|
|
1965
|
Ośmioletni Michael wciąż rozwija swój talent muzyczny. Jego zdolności zaczyna zauważać coraz więcej osób, tak że rodzice decydują się wysłać syna do szkoły o profilu muzycznym. We wrześniu młody Cretu zaczyna uczęszczać do Liceum Nr II w Bukareszcie, które jest szkołą dla wybitnie utalentowanych muzycznie dzieci. Chłopiec wybiera kierunek: gra na fortepianie. Kierunek ten według jego rodziców ma go przybliżyć do kariery pianisty koncertowego i dyrygenta.
|
|
1968
|
Jedenastoletni Michael wyjeżdża na pięć miesięcy do Paryża, gdzie podejmuje naukę w jednej z renomowanych paryskich szkół muzycznych. Tam właśnie odkrywa w sobie powołanie do muzyki. Ma też okazję zagłębić się w tajniki języka francuskiego. Michael zdobywa nowe umiejętności, uczy się też bycia samodzielnym.
|
|
1975
|
Mając 18 lat Cretu postanawia wyemigrować do Niemiec w poszukiwaniu pracy i kariery. Spotyka się ze sprzeciwem rodziców, Ci jednak zgodnie stwierdzają, że to jedyna szansa dla ich wybitnie uzdolnionego syna. Będąc już w Niemczech osiada w miasteczku Bad Homburg. W tym samym roku zdaje egzamin i dostaje się na renomowaną Akademię Muzyczną w położonym 15 kilometrów od Bad Homburga Frankfurcie. Zdolności Michaela zostają zauważone nawet tu na uczelni. Młodzieniec z pasją studiuje muzykę klasyczną. Widząc talent Michaela sam rektor uczelni - Phillip Mohler - zaopiekował się studentem, przez trzy lata udzielając mu cennych porad i wskazówek oraz starając się rozwijać umiejętności swojego podopiekuna.
|
|
1976
|
Michael próbuje swoich umiejętności przy profesjonalnej produkcji. Zaczyna współpracę z zespołem Boney M. Bierze udział w aranżacji jego albumu „Take The Heat Off Me”. Jednak nazwisko Cretu nie pojawia się w szczegółach wydawniczych wyżej opisanej płyty.
|
|
1978
|
Cretu zdaje z wyróżnieniem egzaminy końcowe na Akademii Muzycznej we Frankfurcie. Podejmuje pracę w jednym studiu muzycznym w Monachium. Jest współproducentem albumu Boney M pt. „Night Flight To Venus” (zdjęcie obok). Tym razem jego nazwisko zostaje umieszczone w szczegółach wydawniczych płyty obok nazwisk czterech innych producentów, z którymi Cretu w przyszłości będzie współpracować (Stefan Klinghammer, Johan Daansen, Peter Weihe i Mats Bjorklund).
|
|
|
1979
|
Cretu robi aranżację utworu „Hold On I'm Coming” z albumu Boney M - „Oceans Of Fantasy” (zdjęcie obok). W tym samym roku Michael wydaje swój pierwszy solowy album „Moon, Light & Flowers”. Współproducentem powyższego albumu jest Michael Omilian oraz Dylan Cross.
|
|
1980
|
Cretu współpracuje z licznymi grupami disco, między innymi z zespołem The Goombay Dance Band, który zasłynął hitem „Sun Of Jamaica”. Michael bierze udział przy produkcji albumu „Zwei” swego austriackiego kolegi - Petera Corneliusa (zdjęcie obok), którego solówkę gitarową słyszymy potem w utworze „I Love You, I'll Kill You...” na drugim albumie Enigmy („The CROSS Of Changes”). Album Corneliusa „Zwei” nie ukazuje się jednak nigdy na CD. Rok później Cretu zostaje wyróżniony swoją pierwszą w karierze złotą płytą jako producent i aranżer.
|
|
1983
|
Cretu podejmuje się produkcji albumu „Ein Neuer Morgen” dla francuskiej diwy operowej Mireille Mathieu. W tym samym roku Michael ponownie nawiązuje współpracę z Peterem Corneliusem, produkując jego album zatytułowany „Fata Morgana”. Oczywiście nie należy zapomnieć, że po trzech latach pracy Cretu wydaje swój kolejny autorski album zatytułowany „Legionäre” (zdjęcie obok).
|
|
1985
|
Po tym, jak w 1984 Sandra opuściła swoją grupę muzyczną Arabesque nawiązała bliższą współpracę z Michaelem Cretu. W 1985 Cretu wraz z Hubertem Kemmler'em wyprodukowali superhit Sandry - utwór zatytułowany „Maria Magdalena” (zdjęcie obok). Piosenka bardzo szybko wspina się na szczyt światowych list przebojów. Jest hitem numer 1 w 16 krajach Europy. Cretu w tym samym roku - będąc w cieniu sukcesu Sandry - wydaje swój album zatytułowany „The Invisible Man” (który jest angielską wersją jego albumu „Die Chinesische Mauer”). Jeden z utworów z tej płyty - „Samurai” odnosi sukces. Michael osiąga wysoki status i staje się coraz sławniejszy w środowisku muzycznym. Cretu współpracuje z zespołem Moti Special jako producent, tekściarz i klawiszowiec. Wraz z Manfredem „Thissy” Thiers'em z Moti Special nagrywają albumy pod szyldem Cretu & Thiers.
|
|
1986
|
Na rynku ukazuje się drugi album Sandry - „Mirrors”, będący produkcją Michaela Cretu i Armanda Volker'a. W tym samym roku obaj panowie zajmują się współprodukcją albumu grupy Hubert KaH, zatytułowanego „Tensongs”. Krótko po premierze „Tensongs” Cretu napisał utwór „Military Drums”. Warto tu dodać, że w 1986 powstają jedne z największych hitów Sandry: „Innocent Love”, „Hi! Hi! Hi!” i „Loreen”.
|
|
1987
|
Cretu podczas niedługiego pobytu w Paryżu poznaje Mike'a Oldfield'a (zdjęcie obok), z którym nawiązuje współpracę jako producent. Podobno to właśnie Oldfield zachęcił Cretu do tego, aby ten zajął się mniej produkcją a więcej pisaniem muzyki. Oldfield zasłynął swym niesamowitym dziełem muzycznym - utworem „Tubular Bells” („Dzwony Rurowe”), który możemy usłyszeć m.in. w głośnym filmie Williama Friedkin'a „EGZORCYSTA”. Również w 1987 roku ma miejsce premiera piosenki Sandry zatytułowanej „Everlasting Love”, która staje się wielkim przebojem w Europie.
|
|
1988
|
 
7 lutego Michael Cretu i Sandra Ann Lauer biorą ślub. Niedługo potem z Monachium (Niemcy) przenoszą się na hiszpańską wyspę Ibizę (wyspa położona na Morzu Śródziemnym). Do dzisiaj państwo Cretu są właścicielami dwóch rezydencji - potężnego domu w północno-zachodniej części wyspy (teren administracyjny Santa Agnes de Corona, na północ od San Antonio), który jest ich miejscem zamieszkania i studiem muzycznym ( A.R.T. ) Michaela zarazem, oraz starego domu, będącego historycznym monumentem z XVIII wieku w centrum miasta Ibiza. Państwo Cretu są również właścicielami restauracji "GOYA" w centum miasta Ibiza.
W tym roku wychodzi kolejny - bardzo ambitny - album Sandry „Into A Secret Land”. Cretu ponownie współpracuje z Manfredem „Thissy” Thiers z Moti Special, produkując album „Belle Epoque”.
Na zdjęciu po lewej stronie widzimy wspaniały dom Państwa Cretu w Santa Eulalia del Rio na Ibizie.
|
|
|
1989
|
Cretu nawiązuje współpracę ze słynną francuską diwą operową - Sylvie Vartan. Wraz z Didier Barbelivien'em jest autorem oraz sam producentem dwóch utworów Sylvie - „C'est Fatal” (zdjęcie obok) oraz „Ca Va De Soi”, które ukazały się na krążku zatytułowanym „Confidantes”. Cretu zaczyna rozmyślać nad swoim nowym projektem muzycznym. Wraz z żoną Sandrą odnaleźli błogi spokój na Ibizie, gdzie w spokoju mogą pracować i egzystować. |
|
1990
|
 Pod koniec roku 1990 Cretu oświadczył, że „Stare zasady i przyzwyczajenia powinny zostać odrzucone, tak więc powinno zostać stworzone coś nowego”. I tak do życia powołany został projekt muzyczny nazwany ENIGMA (słowo to pochodzi z greki i oznacza zagadkę). Michael tak skomentował swoje dzieło: „Powodem powołania do życia projektu ENIGMA było moje pragnienie stworzenia muzyki, którą od dawna słyszałem w swojej głowie. Do teraz nie miałem ani czasu ani okazji by zrealizować moje plany. ENIGMA dała mi możliwość eksperymentowania w studiu bez brania pod uwagę żadnych konwencji muzycznych. Chciałem także stworzyć muzykę, której nie kupiłbym nigdzie(...).” więcej »
|
 Pod koniec roku 1990 wychodzi pierwszy album Enigmy - „MCMXC a.D.” (Rok Pański 1990). Cretu ukrywa się pod pseudonimem Curly M.C.. Płyta rozchodzi się w milionowym nakładzie i szybko staje się hitem. Pomysłowe połączenie muzyki POP z elementami chorału gregoriańskego i mowy francuskiej rozpoczyna nowy styl w muzyce. Enigma spotyka się z falą krytyki ze strony Kościoła, który próbuje doszukać się w tej muzyce treści antykatolickich. Cretu łączy elementy związane z Kościołem (jak chorał gregoriański) z intymnymi odgłosami oraz aluzjami do Donatien Alphonse de Sade (od którego pochodzi słowo sadyzm). W ten sposób Michael usiłuje pokazać rażącą nietolerancję Kościoła wobec takich elementów ludzkiej natury jak seksualizm. W jednej z holenderskich(!) katolickich rozgłośni radiowych utwór „Sadeness Part I” trafia na listę zakazanych utworów... Warto to również dodać, że album MCMXC a.D. zdobył w 30 krajach świata 25 płyt złotych i 16 platynowych, co jest ogromnym sukcesem. |
 Rosnący sukces pierwszego albumu Enigmy stworzył okazję do wydania singla z płyty MCMXC a.D.. Tym właśnie pierwszym singlem Enigmy jest „Sadeness Part I” (zdjecie obok). Tytuł utworu stanowi aluzję do wyżej wspomnianego markiza de Sade. Był niezwykle utalentowanym pisarzem francuskim tworzącym kontrowersyjne dzieła, które jak na owe czasy wymagały nieco odwagi w obliczu zbulwersowanego i zniesmaczonego społeczeństwa. Utwory Sade'a stanowią próbę psychologicznej analizy dewiacji seksualnych - stąd wywodzi się pojęcie sadyzm. Tytuł „Sadeness” można więc interpretować w dwojaki sposób: Sade - nazwisko markiza, sadness - angielskie słówko znaczące smutek. |
|
|
1991
|
  
W 1991 ukazują się kolejne single z pierwszego albumu Enigmy. Jest to krążek „Mea Culpa”, „Principles Of Lust” oraz „The Rivers Of Belief” (patrz zdjęcia wyżej). Utwory z powyższych singli są często wykorzystywane w mediach, filmach, serialach. W teledysku do utworu „The Rivers Of Belief” Michael Cretu zdradza nam swoje oblicze - widzimy go śpiewającego w tle tego videoclipu. W sierpniu 1991 chór z Monachium Kapelle Antiqua, który wykonuje partie choralne wykorzystane w albumie MCMXC a.D. zażądał od Cretu zapłacenia odszkodowania za dokonany plagiat. Chór rozpoznał na pierwszym albumie Enigmy swoje nagrania i wytoczył proces Michaelowi. Cretu i Virgin Germany zgodzili się zapłacić odszkodowanie za wykorzystane na płycie Enigmy próbki chorału gregoriańskiego. Nie wiadomo jednak o jakie kwoty chodziło. Można się jednak domyśleć, że część tej kwoty poszła na konto wytwórni Polydor i BMG/Ariola, które reprezentowały niemiecki chór. |
|
|
1992
|
 W tym roku Cretu wraz z Peterem Corneliusem (patrz: 1980) nagrywają i wydają album „Cornelius And Cretu” (zdjęcie obok), który nie wzbudza większego zainteresowania. W 1992 Cretu bierze udział w zabawnym konkursie dla talentów sponsorowanym przez Marlboro. Nagrywa on w związku z tym płytę karaoke w trzech wersjach: „Rock Mix”, „Pop Mix” i „Dance Mix”. Na okładce znajduje się taka oto adnotacja: „Music composed by Michael Cretu lyrics and vocals by you” (Muzyka skomponowana przez Michaela Cretu, tekst i wokal przez Ciebie). Tytuł na okładce owej płyty jest następujący: „Marlboro Music Chartbreaker Song-Competition”. |
|
|
1993
|
 Na przełomie października i listopada ukazuje się singiel „Carly's Song”. który jest zwiastunem drugiego albumu Enigmy. Geneza powstania tego singla była dosyć ciekawa. Otórz producent filmowy Robert Evans poprosił Michaela Cretu, aby ten nagrał ścieżkę dźwiękową do jego nowego filmu. W tym okresie Cretu pracował jednak nad drugim albumem Enigmy i odrzucił propozyjcę Evansa, ponieważ wiązałoby się to z półrocznym zamieszkaniem w Los Angeles, a Michael czasu na to nie miał. Jednak po długich przemyśleniach i namowach ze strony producenta zgodził się wyprodukować utwór do filmu. I tym utworem jest właśnie „Carly's Song”. Film Evansa nosi tytuł „Sliver”. Tytułową bohaterkę Carly Norris zagrała kinowa piękność Sharon Stone, która wystąpiła tu u boku William'a Baldwin'a. W filmie słyszymy nie tylko fragmenty piosenki „Carly's Song”, lecz również „Carly's Loneliness” i „Principles Of Lust”. W kolorowych czasopismach głośno było o tym, jak bardzo nie układała się współpraca Sharon Stone z resztą ekipy fimowej. Podobno podczas przygotowań do jednej ze scen, która miała odbyć się w łazience ktoś z ekipy realizacyjnej złośliwie oddał mocz do wanny, w której miała się kąpać pani Stone... Pozostawiam to bez komentarza... |
 6 grudnia 1993 ukazuje się drugi album Enigmy, zatytułowany „The CROSS Of Changes”. Płyta jeszcze przed premierą sprzedała się w ilości 1,4 miliona egzemplarzy! Album jest nieco odmienny od pierwszej płyty Enigmy. Jest tu mniej chorału gregoriańskiego a więcej motywów etnicznych. W utworze „I Love You... I'll Kill You” można usłyszeć wspaniałą solówkę gitarową w wykonaniu Petera Corneliusa, o którym była już kilka razy mowa na łamach tej strony. Prawdziwym hitem z tego albumu staje się utwór „Return To Innocence” ze świetnie zrealizowanym przez Juliena Temple'a teledyskiem. Chyba każdy pamięta tego białego jednorożca i cofającą się akcję w tym videoclipie. Cretu w wywiadzie powiedział: „To jest prawdopodobnie najlepsza praca, jaką kiedykolwiek wykonałem. Nie wiem czy Enigma 3 powstanie czy nie(...)” więcej » |
|
|
1994
|
   
W ciągu 1994 ukazują się po kolei następujące single z drugiego albumu Enigmy: „Return To Innocence”, „The Eyes Of Truth”, „Age Of Loneliness” i ostatni z singli „Out From The Deep” (patrz zdjęcia powyżej). „Return To Innocence” szybko staje się wielkim hitem i do dziś grany jest w wielu rozgłośniach radiowych. Chyba nie ma takiej osoby, która by nie znała tego dzieła Cretu. W 1996 utwór ten stanie się pieśnią przewodnią letnich igrzysk olimpijskich w Albertville. Jeśli chodzi o „Age Of Loneliness”, to można powiedzieć, że jest to inne wcielenie utworu „Carly's Loneliness” z singla „Carly's Song”. Jako ciekawostkę mogę dodać, że fragmenty utworu „The Eyes Of Truth” zostały wykorzystane w kultowym filmie MATRIX... |
|
|
1995
|
 O 10:03 i 10:04 przychodzą na świat dzieci państwa Cretu - bliźniaki Nikita i Sebastian (zdjęcie obok). To właśnie swoim dzieciom Michael i Sandra zadedykowali jeden z utworów z płyty Sandry („Fading Shades”) wydanej miesiąc przed narodzinami. Utwór nosi tytuł „First Lullaby” (z ang. . „Pierwsza Kołysanka”). Autorem tekstu jest Cretu i Hirschburger. Oto kilka wersów:
„Here's the place we go to sleep.
And here is your garden.
I've got one arm for each of you.
One lullaby for two”.
Cretu pomimo nowych obowiązków związanych z narodzinami dzieci pracuje nad trzecim albumem Enigmy, który planuje wydać w 1996. |
|
|
1996
|
 25 listopada 1996 ukazuje się długo oczekiwany trzeci album Enigmy zatytułowany „Le Roi Est Mort, Vive Le Roi!” (z języka francuskiego „Król umarł, niech żyje król!”).
Oto wypowiedź Michaela Cretu na temat nowego albumu: „Jak dwa pierwsze albumy miały raczej charakter eksperymentalny, tak teraz miałem zamiar wyprodukować coś wyśrodkowanego, coś co nie kazało by słuchaczowi zagłębiać się w przesłanie i rozmyślać dużo nad całością. Lubię coś takiego. Poprzez utwór „Third Of Its Kind” album prezentuje się jako dziecko swych rodziców - dwóch pierwszych płyt. Znów można znaleźć motywy etniczne i chorał gregoriański, ale album ma swój niepowtarzalny charakter. To jest to, co chciałem osiągnąć. Na początku nie wiedziałem jak się do tego wszystkiego zabrać i interesujące jest, jak to wszystko się dalej potoczyło(...)”. więcej »
Faktycznie album jest nieco odmienny od dwóch pozostałych płyt Enigmy. Jest bardzo zmysłowy, elementy perkusyjne są tu delikatnie wyważone i prawie niedostrzegalne. Album ma bardzo nieziemskie brzmienie. Słuchający ma wrażenie, że znajduje się w promie kosmicznym, który ma lada moment odlecieć w nieznane. Cretu wykorzystuje tu sample pieśni etnicznych i chorału gregoriańskiego. Album nawiązuje w ten sposób do różnych kultur świata. Nieważny staje się tu kolor skóry czy wyznanie. Wyrażenie „Le Roi Est Mort, Vive Le Roi!” Jest formułą, którą herold oznajmiał we Francji śmierć króla i wstąpienie na tron jego następcy. Cytat ten jest symbolem następujących zmian, a właśnie o zmienności jest mowa w trzecim albumie Enigmy.
 W połowie października, jeszcze przed ukazaniem się albumu wychodzi singiel promujący „Le Roi Est Mort, Vive Le Roi!” - „Beyond The Invisible”. Teledysk do tego singla został nakręcony przez Julien'a Temple'a - hiszpańskiego reżysera. To właśnie on stworzył videoclip do „Return To Innocence” i „The Eyes Of Truth”. Same przygotowania do nakręcenia „Beyond The Invisible” trwały trzy dni. Teledysk, który powstał w rezultacie odniosł duży sukces. Cretu w wywiadzie powiedział:
„Nigdy nie wiem skąd się biorą te pomysły. Powiedziałem do Julien'a Temple: 'Hej, słuchaj. Słyszę kobietę śpiewającą pośród drzew i widzę parę łyżwiarzy'. Potem jego pomysłem było nakręcenie całości w lesie. Z pewnego punktu widzenia jeden zainspirował drugiego. Mogę tu powiedzieć, że główna idea najczęściej jest moim tworem. Moim pomysłem było na przykład cofanie się akcji w teledysku 'Return To Innocence'. Ludzie zawsze pytają jak wymyślam takie rzeczy, ale ja nie mam pojęcia. Napewno jest to mniej świadome niż mogłoby się wydawać.”.
Warto tu dodać jako ciekawostkę, że w teledysku do utworu „Beyond The Invisible” wystąpiła słynna fińska para łyżwiarzy - Petir Koko wraz ze swoją współtowarzyszką.
|
|
|
1997
|
 W połowie lutego ukazuje się drugi (po „Beyond The Invisible”) singiel z trzeciego albumu Enigmy. Singiel ten nosi tytuł „T.N.T. For The Brain”. Planowana była również premiera kolejnego singla - „The Roundabout”, który jednak nie ujrzał światła dziennego... Dokładny powód nie jest znany. Wiadomo, że DJ Quicksilver jest autorem remiksów, które miały ukazać się na tym singlu. Mroczny i bardzo ciekawy teledysk do „T.N.T. For The Brain” nakręciła Anthea Benton. Utwór jednak nie odniósł takiego sukcesu, jak „Beyond The Invisible” który po dziś dzień puszczany jest w telewizji i rozgłośniach radiowych, może rzadziej niż „Return To Innocence” ale jednak. |
 W połowie roku 1997 powstaje nowy projekt muzyczny Michaela Cretu i Jens'a Gad'a. Projekt ten nosi nazwę Trance Atlantic Air Waves lub inaczej TAAW. To co stworzyli tym razem obaj Panowie ma charakter dosyć niezwykły. TAAW stanowi swego rodzaju podsumowanie myzycznego dorobku lat 70-tych i 80-tych. Nie jest to jednak tylko zbiór przerobionych piosenek z wyżej wymienionych lat. Można bowiem znaleźć tu utwory autorstwa Cretu i Gad'a. Niektórzy krytycy napisali jednak, że przeróbki utworów, które pojawiły się na TAAW niczym nie różnią się od oryginałów. Cretu jednak dzięki TAAW odświeżył i odżywił wspaniałe kawałki z lat '80.
W połowie sierpnia 1997 ukazał się pierwszy singiel TAAW noszący tytuł „Magic Fly” (zdjęcie wyżej). W oryginale utwór ten został napisany przez francuskiego pioniera muzyki syntezatorowej Didier'a Marouani (pseudonim Ecama) - założyciela i jedynego członka grupy Space. Singiel „Magic Fly” był zapowiedzią pierwszego albumu TAAW - „The Energy Of Sound„.
|
|
|
1998
|
 W połowie marca 1998 wychodzi pierwszy album TAAW, zatytułowany „The Energy Of Sound” (zdjęcie obok). Zawiera on między innymi takie utwory, jak „Pulstar” (w oryginale stworzony przez Vangelisa), „Axel F” (dzieło Harold'a Faltermeyer'a, które staje się motywem przewodnim filmu „Gliniarz z Beverly Hill's”) czy „Crockett's Theme” (motyw z serialu „Policjanci z Majami” ). Oprócz tego na krążku znajdują się utwory napisane przez Michaela Cretu i Jens'a Gad'a.
Dodam tu jeszcze, że w 1998 ukazały się kolejne dwa single z albumu „The Energy Of Sound”: „Chase” (2 luty) oraz wspomniany wyżej „Crockett's Theme” (13 lipiec).
|
Na wiosnę 1998 do rezydencji Państwa Cretu w Santa Eulalia del Rio (Ibiza/Hiszpania) został przetransportowany nowy sprzęt do studia nagraniowego A.R.T. Michaela. Najnowszej generacji konsola została zaprojektowana na zamówienie Michaela przez Güntera Wagnera z Supersonic Communications z Sidney. Jest to urządzenie typu AMEK DMS, skonstruowane w ten sposób, że niewidoczne są żadne kable (oprócz kabla myszy). Jeszcze przed przebudową studia Wagner powiedział: „ W 1993 zaczęliśmy wspólnie rozmawiać o nowej rezydencji i konstrukcji studia muzycznego na wykupionym przez Michaela gruncie na drugim końcu Ibizy. Wszystko zostało zaprojektowane w 1995 przez Michaela, Bernd Steber'a (mojego partnera od biznesu) oraz przeze mnie. Budowa jest już w ostatniej fazie, tak więc Cretu będzie w stanie przetransportować nowy sprzęt w ciągu kilku następnych miesięcy. Konstrukcja nowego studia jest całkiem odmienna od poprzedniego.”.
Cretu jest ogromnie zadowolony z nowego sprzętu: „Teraz mogę szybko programować i miksować muzykę w tym samym miejscu i to dlatego potrzebowałem keyboardu wbudowanego w mikser, ponieważ 80% tego, co tworzę jest właśnie oparte na keyboardzie.”.
W ten sposób Michael Cretu zakończył pracę na swoim starym sprzęcie typu Euphonix...
|
|
|
1999
|
Pod koniec listopada ukazuje się singiel „Gravity Of Love” promujący czawarty album Enigmy - „The Screen Behind The Mirror”. Na singlu możemu uslyszeć świeży, nieco melancholijny i zarazem piękny głos Ruth-Ann Boyle - brytyjskiej wokalistki z grupy Olive. Chyba prawie każdy miał do czynienia z jej słynną piosenką pt. „You're Not Alone”. Bardzo popularny jest remix ATB do tego utworu, który jest niezmiernie często puszczany w klubach. Autorem teledysku do singla „Gravity Of Love” jest Thomas Job - austriacki reżyser. Warto tu dodać, że jest on autorem videoclipu do singla Sandry - „Secret Land”, oraz teledysków do kilku utworów Enigmy, takich jak: „Push The Limits” (E4), „Turn Around” (LSD) czy „Voyageur” (E5).
|
Cretu nawiązuję współpracę z jamajskim ciemnoskórym piosenkarzem Andru Donalds'em. Michael po udanej z nim współpracy przy czwartym albumie Enigmy („The Screen Behind The Mirror”), decyduje, że zajmie się produkcją albumu Pana Donalds'a. Tak powstaje płyta „Showing Under My Skin” (zdjęcie obok). Pierwszymi singlami z tego krążka są „All Ouf Of Love” i „Simple Obsession”.
|
|
|
2000
|
Pod koniec stycznia 2000 ma miejsce premiera czwartego albumu Enigmy - „The Screen Behind The Mirror”. Album w znacznym stopniu nawiązauje do legendarnego pierwszego krążka Enigmy - „MCMXC a.D.”. Album traktuje głównie o przepaści między tym, co czujemy a tym, co widzimy. Całość opiera się o słynne arcydzieło muzyki klasycznej - pieśń Carla Orff'a „O Fortuna”, pochodzącą ze zbioru pieśni Carmina Burana tegoż kompozytora. Na płycie słyszymy kilka nowych głosów. Jest to wyżej wspomniana Ruth-Ann Boyle z grupy Olive (jej głos słyszymy w „Gravity Of Love” i „Silence Must Be Heard”), Andru Donalds („Modern Crusaders”, „The Screen Behind The Mirror”, „Camera Obscura” i „Silence Must Be Heard”) oraz Elisabeth Houghton („The Gate”, „Push The Limits” i „Gravity Of Love”). Czwarty album Enigmy został ostro skrytykowany. Jedni twierdzili, że wykorzystując pieśń O Fortuna Michael pokazał tylko, źe nie ma pomysłu na coś oryginalnieszego. Znów inni twierdzili, że Cretu wykorzystał głos Ruth-Ann w złych intencjach... przerobił go na swoim komputerze w ten sposób, że głos Ruth zatracił swoje piękno i osobowość... Krytycy jednak nie mieli racji. Album jest bardzo żywy i energiczny, ale też pełen kontrastów, no i co najważniejsze ma pomysłowe brzmienie.
|
 „Wszystkie drogi prowadzą do Rzymu, ale nigdy nie wiadomo, którą z nich będziesz kroczyć. Nie oznacza to jednak, że tworzę bez planu i wszystko jest jedynie dziełem przypadku. Wciąż zachowałem swoją dziecięcą ochotę do zabawy nie biorąc pod uwagę możliwości pogubienia się w tym wszystkim i odpowiedzialności przed kimkolwiek. Chcę robić to, co czuję, że lubię robić. I nawet teraz podstawowy przepis, podstawowa filozofia mojej pracy pozostają takie same. Znaczy to, że każdy album - lepszy czy gorszy - ma swoją wartość. Odzwierciedla on mój stan psychiczny, moje przemyślenia, moje odczucia wobec życia w momencie pracy nad albumem.” więcej »
|
 W kwietniu ukazuje się drugi i ostatni singiel z albumu „The Screen Behind The Mirror”. Singiel nosi tytuł „Push The Limits” (zdjęcie obok). Autorem remiksów do singla jest tu słynny artysta Andre Tannenberger (ATB). Utwór „Push The Limits” jest wyjątkowo energiczny i pod względem budowy i brzmienia kontrastuje z innymi utworami Enigmy. Teledysk do tego singla nakręcił omawiany wcześniej austracki reżyser Thomas Job. Głównym motywem tego videoclipu jest kendo (japońska sztuka walki). Podobnie jak teledysk, tak i sam utwór ma mnóstwo ukrytych znaczeń.
|
| Cretu produkuje kolejny - drugi już - album Andru Donalds'a zatytułowany „Let's Talk About It”. Pierwszym wydanym singlem z tego albumu jest „Precious Little Diamond” (słyszymy tu w tle głos Sandry, zaś videoclip do tego singla stworzył Thomas Job). Drugim singlem jest „( I'm Not Your) One Night Lover”.
|
|
W październiku ukazuje się dosyć niezwykły utwór zatytułowany „Enigmatic Encounter”. Jest to dzieło powstałe przy współpracy Enigmy i ATB... Utwór promuje album ATB „Two Worlds”.
|
|
|
2001
|
17 września ukazuje się singiel „Turn Around”. Jest to wydarzenie dosyć niezwykłe z tego względu, że singiel promuje mającą się ukazać kolekcję dwóch płyt, będących składankami utworów Enigmy - „Love Sensuality Devotion”: The Greates Hits oraz The Remix Collection. Utwór „Turn Around” jest bardzo odmienny od innycn utworów Enigmy. Przede wszystkim zaskakuje wyjatkową energicznością i nowoczesnością. Cretu użył tutaj vocodera do zmodyfikowania swojego głosu. Efekt podobny jest do utworów Daft Punk.
|
1 października w związku z premierą albumów LSD z największymi hitami w planetarium w Hamburgu (zdjęcie obok) odbywa się show, mające formę pokazu świateł i laserów wraz z prezentacją wyżej wymienionych albumów. Zaproszeni zostają specjalni goście. Liczba miejsc na show jest ograniczona do 275. Do Hamburga zjeżdżają się dziennikarze oraz ludzie z wytwórni płyt. Sam Cretu zaszczyca swoją obecnością na premierze, udzielając wywiadów prasie i telewizji. Inne planetaria wyrażają dużą chęć zorganizowania u siebie show Enigmy.
|
8 października ukazują się oczekiwane dwa albumy, będące składankami. „LOVE SENSUALITY DEVOTION (The Greatest Hits)” jest albumem zawierającym 18 wybranych utworów z poprzednich albumów Enigmy. Znaleźć tu można dwie nowe pozycje: „The Landing” oraz „Turn Around”.
Na drugim abumie z kolekcji „LOVE SENSUALITY DEVOTION (The Remix Collection)” znajduje się dziewięć najpopularniejszcych miksów/remiksów Enigmy, które do tej pory się ukazały. Albumy stanowią podsumowanie dotychczasowego dorobku Enigmy i są zapowiedzią nadejścia nowej ery tej muzyki...
|
„Przez całe życie miałem do czynienia z muzyką. Jestem uzależniony od muzyki i chyba marzeniem każdego muzyka jest coś wymyśleć. Po tym, jak powstała Enigma ukazało się dużo podróbek. Czasem trochę to niepokojące, ale z drugiej strony pokazuje mi, że faktycznie stworzyłem coś nowego.(...) Musi być koniec czegoś i początek czegoś innego. Jedna faza przechodzi w drugą. Kolekcja albumów "LSD" stanowi podsumowanie i zobaczymy co będzie potem. Nie wiem co powstanie, ale na pewno będzie to wciąż Enigma.” więcej »
|
|
|
2002
|
16 stycznia Enigma została nominowana do prestiżowej niemieckiej nagrody Echo 2002 w kategorii "Narodowy Artysta ROCK/POP".
Pod koniec stycznia ukazuje się wersja CD jednego z pierwszych albumów Michaela Cretu (1983) zatytułowanego „Legionäre”.
6 marca 2002 w Monte Carlo odbywa się uroczystość rozdania Światowych Nagród Muzycznych 2002 - World Music Awards 2002. Michael Cretu nominowany wcześniej do tej ważnej nagrody wygrywa w kategorii Najlepiej sprzedający się na świecie niemiecki producent (zdjęcie obok).
|
29 kwietnia ma miejsce premiera albumu Sandy „The Wheell Of Time” (zdjęcie obok), którego producentem jest mąż Sandy - Michael Cretu - oraz Jens Gad. Niestety album pozostaje w cieniu ostatniej płyty Sandry (Fading Shades). Z jedenastu piosenek na płycie „The Wheell Of Time” aż cztery (niektórzy sądzą że pięć) z nich to covery znanych utworów. Single z tego albumu to: „Forever”, „Such A Shame”, „I Close My Eyes”.
|
|
16 października unikalny remiks utworu Enigmy „Sadeness Part I” został wykonany przez Orkiestrę Koncertową BBC (BBC Concert Orchestra) na specjalnym show zatytułowanym BBC Club Classical. To był jednak tylko fragment dwugodzinnego show na żywo. Na koncercie grano również takie utwory, jak „Cafe Del Mar” (Energy 52), „Sweet Lullaby” (Deep Forest), „Rapture” (Iio), „Harry's Game” (Clannad) i wiele innych. Koncert zaaranżowała i dyrygowała nim Anne Dudley. to właśnie próbki z jej płyty „Songs from the Victorious City” zostały wykorzystane na drugim albumie Enigmy (The CROSS Of Changes) w utworze „Out From The Deep”.
|
|
|
2003
|
8 września, czyli nieco wcześniej od singla ma miejsce premiera piątego albumu Enigmy - „Voyageur”. Tytuł płyty oraz poszczególnych utworów mogą stwarzać wrażenie, ze album jest "kosmiczny", nieco w stylu trzeciego albumu Enigmy (Le Roi Est Mort, Vive Le Roi!). Ale to tylko pozory. „Voyageur” jest bardzo przyziemny i zupełnie oddmienny od wszystkich poprzednich albumów Enigmy. Można usłyszeć opinie, że Enigma nie jest już Enigma na nowej płycie. Cretu dokonał tu drastycznych zmian. „Voyageur” nie zawiera ani elementów muzyki etnicznej ani chorału gregoriańskiego. Jest czysto POP-owy. Ale znów można tu usłyszeć Andru Donaldsa („Boum-Boum”, „In The Shadow, In The Light”) oraz Ruth-Ann Boyle („Boum-Boum”, „Following The Sun”). W większości na płycie wokal wykonuje sam Michael Cretu. Nie zabrakło tu jednak Sandry, którą słyszymy w tle utworu „Voyageur”. Wiele osób przypuszczało, że „Turn Around” z albumu LSD jest zwiastunem nadchodzących zmian w muzyce Enigmy. I tak się w rzeczywistości stało... Zresztą sam Cretu zapowiadał zmiany. Niestety płyta „Voyageur” nie odniosła takiego sukcesu, jak jej poprzedniczki.
|
„Podczas tych ostatnich tygodni przyjąłem taką samą postawę, jak przy ENIGMA MCMXC a.D. Robię, co chcę i jak chcę. Wsparty ową postawą idzie mi lepiej i lepiej. Moim przeznaczeniem jest być wyjatkowo dobrym wtedy, gdy jestem "poza wszelkimi normami". Kiedykolwiek próbuję się dostosować do norm nie zdaje to rezultatu. (...) Nie mierzę osiągnięć ilością lecz jakością. Ktoś, kto robi więcej w ciągu 3 sekund natchnienia od kogoś, kto pracuje 17 godzin dziennie przez całe swoje życie, nie może być winiony za swój geniusz.” więcej »
|
29 września ukazuje się (na razie tylko w Niemczech) singiel „Voyageur”, promujący piąty album Enigmy o tym samym tytule. Reżyserem videoclipu do tego singla jest wiele razy już wspominany na tej stronie Thomas Job - austriacki reżyser. Utwór jest energiczny, ale wciąż zachowuje swój enigmatyczny charakter. W tle możemy usłyszeć głos Sandry, monotonnie wypowiadający słowa Viens, viens chez moi voyageur.
Cretu powiedział: „Według mnie, piosenka ta posiada wszelkie niezbędne atrybuty singla ENIGMY A.D. 2003. Jest to utwór naprawdę wyjątkowy, nie mający nic wspólnego z tym, co można obecnie usłyszeć w rozgłośniach radiowych. Jest chwytliwy, przyjemny, czarujący, nieskomplikowany. Chciałem stworzyć monotonną harmonię, czy też harmonijną monotonię. Spodobało mi się Fahrn, fahrn, fahrn, auf der Autobahn grupy Kraftwerk. Są to prawdziwi wirtuozi monotonii. Podobny efekt wywołują cicho szeptane słowa Vien, vien chez moi voyageur. Nie znam żadnego utworu, z którym można by porównać Voyageur'a.”
|
W listopadzie ukazuje się drugi singiel z albumu „Voyageur”. Singiel zatytułowany jest „Following The Sun”. Oprócz trzech wersji tego utworu na krążku możemy znaleźć miks „Voyageur (Fab 4 Mix)” autorstwa Michaela Cretu i Jens'a Gad'a. Główny wokal w utworze „Following The Sun” wykonuje Ruth-Ann Boyle. Jest to wyjątkowy utwór. Według krytyków jest to najlepszy utwór na płycie „Voyageur”.
|
|
|
2004
|
W tym roku ma zostać wydany czawarty singiel Enigmy z albumu „Voyageur” - „Boum-Boum”. Premiera była przekładana już kilka razy. Teledysk do „Boum-Boum” jest już gotowy w maju. Jego reżyserem jest Charles Eames. Videoclip nie wzbudził jednak wielkiej sympatii. Na forach Enigmy pojawiały się często opinie, że teledysk „Voyageur”, choć nie był najwyższych lotów, jest zdecydowanie lepszy od teledysku „Boum-Boum”, który nie ma już w sobie tej nutki tajemnicy, jaką miały poprzednie clipy Enigmy.
|
|
|
2005
|
Fani Enigmy dowiadują się że Michael Cretu obdaruje ich kolejnym wydaniem, którym ma być singiel „Hello + Welcome”. Krążek zawiera 3 wersje piosenki tytułowej i teledysk. W niedługim czasie okazuje się iż singiel ma promować niemieckiego boksera - Felixa Sthurma który walczyć ma z nowozelandczykiem - Maselino Masoe. Premiera singla wyznaczona była na 25 listopada czyli w przeddzień walki Shturma jednak ten uległ poważnej kontuzji i singiel ujrzał swiatło dzienne dopiero 10.03.2006 roku. Piosenka tytułowa okazuje się być pozostałością z sesji nagraniowej piątej płyty Enigmy - „Voyageur”. Utwór wykonuje Andru Donalds, którego głos zajął bardzo dużo miejsca na E5. Fani są trochę rozczarowani utworem. „Hello + Welcome” brzmi bardziej jak solowy kawałek Donaldsa niż jak Enigma.
|
9.12.2005 ma miejsce premiera boxsetu zatytułowanego „15 Years After”. Ten niezwykły zestaw został wydany z okazji piętnastolecia istnienia projektu muzycznego Michaela Cretu - Enigmy. W skład boxu wchodzi 5 studyjnych albumów Enigmy oraz bonus w postaci krążka z remixami a w zasadzie z wariacjami stworzonymi przez Rollo (Faithless). Dodatkowo mamy 2 albumy DVD („MCMXC a.D. - The Complete Album” ; „Remember The Future”). Albumy z „15 Years After” są remastrowane, czyli dźwięk na płytach jest dużo lepszy niż dotychczas, pozbawiony jakichkolwiek uchybień. Bonusowy krążek z remixami Rollo zatytułowany „The Dusted Variations” okazał się być stylizowany na muzykę klasyczną niekiedy zdaje się przypominać kompozycję Jarre'a, rzadko kiedy moża tu rozpoznać znajome melodie. Ogólnie rzecz biorąc boxset jest wspaniałą gratką dla tych którzy zaczynają swoją przygodę z Enigmą lub mają 2-3 albumy w swojej kolekcji.
|
Michael Cretu przed premierą „15 Years After” udał się do Holandii, a konkretnie do miasteczka Uden gdzie mieści się wytwórnia płytowa. Tam złożył swój autograf na 1000 sztuk boxsetów które można było zakupić w niemieckim sklepie internetowym AMAZON.DE
|
|
|
2006
|
25. września miała miejsce premiera szóstego krążka Enigmy - „A Posteriori”. Jeszcze nigdy żadna płyta Enigmy nie była tak oczekiwana jak E6. Po tym jak „Voyageur” wzbudził rozczarowanie wśród fanów, powstało wiele oczekiwań co do szóstego albumu Enigmy. Płyta okazała się być bardzo elektroniczna, lekko dysonansowa z atmosferą przestrzeni kosmicznej. E6 jest pełna elektronicznych efektów i szczegółów, które pozwalają nam odczuć że mamy do czynienia z czymś niepospolitym. Aranżacyjnie „A Posteriori” jest bardzo dopracowana, starannie wykonana z układem dźwięków które tworzą pewną złożoność. Ciekawostką jest sposób produkcji samej płyty ponieważ Michael zrezygnował z możliwości swojego studia przenosząc się na mniejszy pulpit klawiszowy z mniejszą konsolą i komputerem wyposażonym w pluginy które są „wykonawcami” efektów dźwiękowych na E6. „Wreszcie uwolniłem się od tego potwora którym było moje studio ze swoimi 35-cioma milami kabli (...) Teraz pracuję na mniejszym sprzęcie więc musi być idealnie” mówi Michael. „A Posteriori” jest płytą pełną syntetycznych chórów, „syntezatorowych” śpiewaczek i dynamicznych beatów. Pojawia nam się również gitara i aż nie sposób uwierzyć ze są to dźwięki uzyskiwane za pomocą klawiszy ponieważ „A Posteriori” jest płytą która nie ma żywych gitar. „W pewnej chwili zrozumiałem ze jeśli czuję brzemię gitary, wcale nie muszę mieć gitarzysty” mówi Michael.
|
W ramach innej formy promocji w terminie między 22 a 25 września Michael Cretu prowadził wykłady zamknięte dla grupy fanów w Frankfurcie, Berlinie i Monachium. Wieść na temat tych spotkań nie była za głośno rozgłaszana i w zwązku z tym zaledwie kilka osób uczestniczyło w tych konferencjach. Po za tym cena wejściówki była dosyć wygórowana ponieważ wynosiła 250 euro.
|
|
 |
